Ja jeżdżę na castrolu 10W60 i jest cacy(kupuje go w Niemczech). A poniżej tekst zapożyczony z autowiedza.republika.pl który może się przydać. 1. Wytwarzanie oleju silnikowego 1.1. Komponenty oleju: - olej bazowy, - dodatki uszlachetniające. 1.2. Zródła oleju bazowego; - olej mineralny, pochodzący z przeróbki ropy naftowej, - olej syntetyczny, otrzymywany metodą syntezy chemicznej. 1.3. Rodzaje dodatków uszlachetniających: - zestaw dodatków poprawiających własności oleju, jak np. odporność na niską i wysoką temperaturę, - zestaw dodatków poprawiających własności smarujące, myjące i itp., - zestaw dodatków chroniące olej przed utratą własności użytkowych w warunkach eksploatacyjnych, tj. antyutleniacze (w celu spowolnienia procesu starzenia się oleju), dodatki antykorozyjne itp. 2. Zadania oleju silnikowego Podstawowym zadaniem oleju silnikowego jest smarowanie ruchomych części silnika w celu zmniejszenia tarcia i zużycia silnika. Ponadto spełnia on również inne zadania, tj.: - wspomaga chłodzenie silnika, - doszczelnia komorę spalania, - zmywa osad i produkty spalania, - chroni silnik przed korozją, - tłumi drgania. 3. Podstawowe własności oleju silnikowego 3.1. Lepkość oleju jako miara tarcia wewnętrznego oleju. 3.2. Wskaźnik lepkości, informujący jak zmienia się lepkość oleju wraz ze zmianą temperatury. 3.3. Graniczna temperatura pompowalności tzn. temperatura przy której olej przestaje być pompowany przez pompę (np. -15C), 3.4. Temperatura zapłonu (200 - 250C), 3.5. Odporność na pienienie, tzn. własność nie dopuszczająca do powstawania piany, która mogłaby spowodować zatrzymanie przepływu oleju w kanałach olejowych silnika. 4. Klasyfikacja i oznaczanie olejów silnikowych Klasyfikacja i oznaczenia olejów silnikowych pozwalają prawidłowo dobrać olej do silnika spalinowego. Pełna klasyfikacja olejów przewiduje podział olejów silnikowych według ich lepkości (klasyfikacja lepkościowa), według własności użytkowych (klasyfikacja jakościowa) oraz uzupełniająca klasyfikacja uwzględniająca oszczędności w zużyciu przez silnik paliwa (klasyfikacja energooszczędna). Klasyfikacje olejów dokonuje się według odpowiednich norm. Przykładowo klasyfikacja lepkościowa oparta jest o normę SAE (opracowaną przez Society of Automotive Engineers tzn. Amerykańskie Stowarzyszenie Inżynierów Samochodowych). Natomiast klasyfikacja jakościowa może być wg API - klasyfikacja amerykańska lub wg ACEA -klasyfikacja europejska. 4.1. Klasyfikacja lepkościowa Norma SAE dzieli oleje silnikowe na 11 klas: - Sześć klas zimowych (oznaczonych dodatkowo literą W z ang. Winter - zima): 0W, 5W, 10W, 15W, 20W, 25W (Im niższa liczba przed literą W, tym olej może być stosowany w niższych temperaturach otoczenia. Przykładowo olej w klasie 10W może być eksploatowany w temperaturze otoczenia -30C). - Pięć klas letnich : 20, 30, 40, 50, 60 (przykładowo olej klasy SAE 40 może pracować w warunkach klimatycznych do 40C). W dużym uproszczeniu, na podstawie symbolu klasy lepkościowej można zorientować się czy ma się do czynienia z olejem gęściejszym (o większym tarciu wewnętrznym), czy rzadszym. Olej oznakowany podwójnie np. SAE 15W/40, to tzw. olej wielosezonowy. Oznacza to że - ma cechy oleju zimowego, tzn. jest na tyle płynny w niskich temperaturach, iż umożliwia rozruch zimnego silnika, a w chwilę potem możliwe jest rozprowadzenie go do wszystkich punktów smarowania, - i ma cechy oleju letniego, tzn. jest wystarczająco lepki w wysokich temperaturach, aby nie spływał z gorących powierzchni części silnika, lecz tworzył na nich warstewkę (tzw. "filmu olejowego" ) zabezpieczającą przed bezpośrednim kontaktem metal-metal. Uwaga: Z uwagi na warunki klimatyczne oraz eksploatowane silniki w Polsce, najkorzystniejszą klasą jakościową olejów silnikowych jest klasa SAE 15W/40. 4.2. Klasyfikacja jakościowa Najbardziej znana jest klasyfikacja jakościowa API (American Petroleum Institut - Amerykański Instytut Naftowy) Klasyfikacja jakościowa określa właściwości użytkowe oleju i jego przydatności do smarowania silników danej klasy. Aby w pełni ocenić właściwości użytkowe oleju nie wystarczą testy laboratoryjne. Klasyfikacje jakościowe są oparte przede wszystkim na testach silnikowych. Każda własność oleju jak np. odporność na utlenianie, własności przeciwkorozyjne itp. jest sprawdzana na określonych typach silników. Podstawą klasyfikacji jakościowej jest podział olejów na dwie zasadnicze grupy: - grupę olejów S przeznaczonych do silników z zapłonem iskrowym (ZI), oznakowanie symbolami: SA, SB, SC, SD, SE, SF, SG, SH, SJ, - grupę olejów C przeznaczonych do silników z zapłonem samoczynnym (ZS), oznakowanie symbolami: CA, CB, CC, CD, CE, CF. Uwagi: - Olej dobiera się wg instrukcji obsługi pojazdu. - Im wyższa litera w alfabecie po literze S lub C w grupach oleju tym bardziej współczesna jest data skonstruowania silnika. Przykładowo olej o symbolu SA i SB ma zastosowanie do silników z zapłonem ZI skonstruowanych w latach 60-tych XX wieku, natomiast olej o symbolu SH i SJ stosuje się do silników skonstruowanych po 2000 r. - Wlanie oleju syntetycznego wyższej klasy (np. SH czy SJ), mającego bardzo dobre własności myjące, do silnika skonstruowanego w latach 60 lub 70 XX wieku może spowodować oderwanie nagarów i laków, spadek szczelności, a nawet zatkanie kanałów olejowych. - Olej oznakowany symbolami podwójnie, np. SF/CD oznacza olej uniwersalny, który może być stosowany zarówno do silników z ZI jak i z ZS. 4.3. Klasyfikacja energooszczędna W 1988 r. API wprowadził uzupełniającą klasyfikację, uwzględniającą oszczędności w zużyciu paliwa przy zastosowaniu oleju o niskiej lepkości (np. olejów syntetycznych), dających istotne zmniejszenie oporów wewnętrznych silnika. Wprowadzono trzy grupy olejów, tzw. Energy Conserving (EC): EC I - dające oszczędność paliwa co najmniej 1,5%, EC II - dające oszczędność paliwa co najmniej 2,7%, EC III - dające oszczędność paliwa co najmniej 3,9%. Uwaga: Klasyfikacja EC odnosi się do olejów stosowanych w silnikach samochodów osobowych i dostawczych o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczającej 3855 kg. Zatem oznaczenie oleju może mieć następującą postać jeśli chodzi o klasę jakości wg API (przykładowo): SF/CD/ECII - co oznacza olej uniwersalny dający oszczędności paliwa co najmniej 2,7%. 1. Rodzaje układów smarowania 1.1. Układ mieszankowy (olej dodawany do paliwa), mający zastosowanie w silnikach dwusuwowych ze względu na zasadę działania (olej w paliwie wędruje tam gdzie mieszanka paliwowa). Ilość oleju dodawanego do paliwa wyraża się stosunkiem, np. 1:30 co oznacza, że do 30 litrów paliwa należy wlać 1 litr oleju. Ilość oleju dolewanego do paliwa określić można za pomocą następującego wzoru: gdzie: ol - ilość oleju, którą należy wlać do paliwa, p - ilość paliwa zatankowanego do zbiornika paliwa, lop - liczba określająca paliwo w stosunku olej : paliwo (np. dla 1:30 liczba 30) 1.2. Układ obiegowo-ciśnieniowy, w którym olej doprowadzany jest do punktów smarowania pod ciśnieniem. Układ ten ma dwie odmiany: - z mokrą miską olejową (rys. 4.33 str. 55), - z suchą miską olejową (rys. 4.34 str. 55), zapewniające prawidłowe smarowanie podczas znacznych przechyłach silnika. 2. Konstrukcja podstawowych elementów układu olejenia obiegowo-ciśnieniowego 2.1. Pompy oleju zębate o uzębieniu zewnętrznym i wewnętrznym (rys. 4.35 i 4.36 str. 56). Tego typu pompy są niezawodne w działaniu, odznaczają się dużą sprawnością i nie są zbyt czułe na zmianę lepkości oleju ani na jego zanieczyszczenie. 2.2. Filtry oleju - zgrubnego oczyszczania (siatkowe, szczelinowe itp.), - dokładnego oczyszczania (powierzchniowo-chłonne przy pomocy papieru lub filcu, odśrodkowe i magnetyczne). Na rys. 4.37 str. 57 pokazano filtr oleju przepływowy z zaworem bezpieczeństwa. Uwaga: W układzie chłodzenia obiegowo-ciśnieniowym ważną rolę spełnia wskaźnik ciśnienia lub lampka kontrolna. Układ taki smaruje prawidłowo, jeżeli w układzie panuje ciśnienie od 0,2 do 0,5 MPa (lub lampka kontrolna nie świeci).